Separator

Betrokken medewerkers en een goed werkklimaat!

Onderzoek van de Hay Group onder één miljoen medewerkers wereldwijd blijkt dat organisaties met betrokken professionals en een goed werkklimaat bijna 5 keer beter presteren dan organisaties die deze zaken niet op orde hebben. Dan laat ik nog maar even weg dat ze veel hoger scoren op klanttevredenheid, productiviteit en 40% minder personeelsverloop hebben.

Op dit moment

Betrokken medewerkers en een goed werkklimaat, het lijkt zo simpel. Tegelijkertijd lukt het veel organisaties maar niet om hier echt grip op te krijgen. De tijden dat we betrokkenheid nog konden afkopen met een hoger salaris en een dikke bonus is voorbij. Een goed feest draagt absoluut bij aan een prettig werkklimaat, maar als men massaal wegblijft en het feestje wordt gevierd met weer hetzelfde clubje kroegtijgers heeft het ook niet zoveel zin. Professionals en leidinggevenden vragen op dit moment écht iets anders! Natuurlijk moet het salaris nog steeds goed zijn. Maar tegenwoordig is men bezig met thema’s als zingeving, een bijdrage leveren aan iets wat groter is dan henzelf. Meer vrijheid, verantwoordelijkheid in het takenpakket. En groei, zowel persoonlijk als zakelijk.

Wat maken we het onszelf moeilijk

Veel organisaties zetten betrokkenheid en een prettig werkklimaat op de agenda , mits voldoende tijd en financiële ruimte. Maar zodra de resultaten onder druk komen te staan is dit het eerste waarop wordt bezuinigd. Dat professionals vervolgens besluiten te vertrekken en opnieuw mensen geworven, geselecteerd en ingewerkt moeten worden nemen ze voor lief. Die kosten komen dan ineens uit een ander potje. Betrokkenheid en een goed werkklimaat creëren is helemaal niet zo moeilijk als het lijkt. Maar wat maken we het onszelf moeilijk.

Stappen maken

Mijn eerste manager was briljant! Als adviseur bij een commercieel werving en selectiebedrijf selecteerde hij mij op mijn innerlijke drive en nog verder te ontwikkelen talenten. In onze tweede ontmoeting schetste hij de stip op de horizon van de organisatie. Daarna kreeg ik de opdracht om die van mij te ontwikkelen. Hij tipte mij om informatie over de branche te verzamelen, klanten te spreken, collega’s te interviewen en op basis daarvan een koers uit te zetten. “Twee dingen vind ik belangrijk en zal ik je voortdurend op challengen! Als eerste wil ik dat jouw stip op de horizon die van de organisatie versterkt. Zowel kwalitatief als kwantitatief. Anders gezegd, zorg dat we herkenbaar en onderscheidend blijven en dat het ook wat oplevert. Ten tweede wil ik dat jouw stip op de horizon past bij wie je bent. Ik wil dat het jij er energie van krijgt en enthousiast over bent. Zorg dat je jezelf uitdaagt en je voortdurend je talenten kunt ontwikkelen. Eens in de twee weken zitten we twee uur bij elkaar en ga ik je hierin begeleiden en faciliteren. Maar weet; jij bent de kapitein van jouw schip!”

Drie jaar hebben we zo samen gewerkt. Daar waar ik vastzat daagde hij mij uit. Hij ondersteunde, als ik het zwaar had. En daar waar het mij aan de juiste informatie ontbrak en hij het antwoord niet wist bracht hij mij in contact met zijn netwerk. Vrijheid, verantwoordelijkheid, plezier en leren waren de ingrediënten om in korte tijd enorme stappen te maken. Eén keer greep hij hard in. Toen ik in onze tweewekelijkse sessie voor de derde keer eenzelfde dilemma op tafel legde stond hij op en liep hij weg. “Ik ga niet luisteren naar dezelfde vraag als je in de tussentijd geen actie hebt ondernomen met de vorige suggesties.” Boodschap was helder. Voor bullshit nam hij geen tijd. Na drie jaar gaf hij te kennen dat ik mijn volgende stap moest maken. Ik zat aan mijn plafond. “Ik kan je niets meer leren het wordt tijd voor je volgende uitdaging.”

The economic advantage of joy!

Edwin